Bahasa Rakyat

(koténg); terkoteng-koteng 1. seorang diri (tidak berpengiring 2. Kl, Tr tergantung-gantung, terbuai-buai. [Kamus Dewan Edisi Keempat]
sj tumbuhan (rizom), Alpinia galanga; ~ ranting tumbuhan, [Kamus Dewan Edisi Keempat]
(kéngkéng) I; mengengkeng menjerit keras kerana kesakitan [Kamus Dewan Edisi Keempat]
(kéngkéng) II; terkengkeng terangkat kaki sebelah (bkn anjing [Kamus Dewan Edisi Keempat]
(bojéng) Kl berambut panjang. [Kamus Dewan Edisi Keempat]
[c] 2021 Petak Ajaib PLT